Badania niszczące (DT) to jedna z podstawowych metod oceny właściwości mechanicznych i fizycznych materiałów. Polegają na celowym doprowadzeniu próbki do uszkodzenia lub zniszczenia, aby poznać jej zachowanie w warunkach ekstremalnych. Takie podejście, choć radykalne, jest nieocenionym narzędziem w inżynierii materiałowej, produkcji przemysłowej i kontroli jakości.
Próba rozciągania metali, tworzyw sztucznych i złącz spawanych w temperaturze pokojowej wg PN-EN ISO 6892-2:2018-08.
Próba rozciągania to nie tylko test wytrzymałości, ale także sposób oceny zachowania materiału w rzeczywistych warunkach eksploatacji.
Próba zginania rur, prętów, złącz spawanych i profili. Badanie niszczące pozwalające określić zdolność materiału do odkształceń plastycznych bez pęknięcia.
Próba udarności w temperaturze pokojowej i obniżonej do -60°C. Badanie odporności materiału na kruche pękanie pod wpływem obciążenia dynamicznego.
Próby twardości metodą Brinella, Vickersa i Rockwella.
Badania niszczące to fundament nowoczesnej inżynierii materiałowej. Choć wiążą się z trwałym uszkodzeniem próbki, ich wartość diagnostyczna i projektowa jest nieoceniona.
Próbki przygotowywane są przez wyplatanie, mycie i prostowanie. Końcówki lin zalewane są ciekłym metalem (Ł10As) lub żywicą.